Korku, varolmamızı sağlayan en önemli duygularımızdan biridir. Bize zarar vereceğini hissettiğimiz şeylerden korkarız ve uzaklaşırız ya da korkar ama onunla başetmeye çalışırız. Korku varolmamızı sağlayan bir duygu olmakla birlikte, çok yoğun yaşandığı zaman hayatı zindana çevirebilir.    Korkuların nedenleri tartışacak olursak genetik eğilim, iç çatışmalar, fiziksel etkenler gibi bir çok madde sıralayabiliriz fakat ben bu yazımda çocukken duyguğumuz korku dolu uyarılara yer vereceğim. Henüz bir bebekken başlar korkutulma hikayemiz...
-Uyumazsan öcüler gelecek
-O vazoyu yerinden kaldırısan altından böcekler çıkar
-Arkadaşlarınla kavga edersen karanlık odaya kilitlerim seni
-Akşam baban gelsin görürsün sen gününü
-Bir daha beni üzersen keserim o dilini
-Ağzına acı biber sürerim
vb cümleleri maalesef ailelerden duyuyorum.
Size sesleniyorum ebeveynler, çocuklarımızın kendine güvenen, başarılı bireyler olması için onları böylesine korkutmayalım...

Uzm. Klinik Psikolog
Tuğba Kaplanhan

Merhabalar Umut, özgüven çok fazla dinamiği olan bir olgu... Başka bir kökeni de olabilir, oğlunuzun yaşı kaç? Gelişeme özgü bir içe kapanıklıkta olabilir yaşadığı.

İnsanın bilinçaltı ve bilinçdışı durumlarını aileler gözönüne almalıdır.Çocuklara kısıtlamalar getirerek,onları korkutarak bir sonuca varamayız.Onların yaratıcılıklarını ve çekimser düşüncelerini erken yaşlarda geliştirebilir ve değiştirebiliriz.

2,5 YAŞINDA DÜNYALAR TATLISI ZEKİ OLDUGUNU DÜŞÜNDÜĞÜM BİR KIZIM VAR...YAZINIZDA DEGİNDİĞİNİZ BAZI ÖRNEK CÜMLELERİ ETRAFIMDAN DUYARAK ZARARLARINI GÖREREK AMA ASLA BU SEKİLDE YETİŞTİRİLMEDEN BÜYÜDÜM ANNE OLDUM...BENDE AYNI TEKNIKLE YETİŞTİRMEYE CALIŞIYORUM KIZIMI...KORKULARI BEN YD ETRAFINDAKİ İNSANLARDAN ÖĞRENEREK DEGİLDE KENDİ DENEYİP TECRÜBESİYLE ÖGRENSİN İSTİYORUM...TABİ BUNUN ZORLUKLARINIDA YAŞIYORUM ZAMAN ZAMAN...SU AN ONA GÖRE ZARARLI HİÇ BİR BÖCEK YOK...TARİFSİZ BİR DELİ CESARETİ VAR....VE HIZINA YETİŞMEKTE ZORLANDIĞIM SORULARI...UMARIM YANLIS YAPMIYORUM...HİÇ BİR ZAMAN KIZIMI BİR BEBEK OLARAK GÖRMEDİM DOGDUGUNDAN BERİ KARSIMDA BİR YETİŞKİN VARMIŞ GB KONUŞTUM SORULARINI CEVAPLADIM ...BAZEN BU YAŞINA RAGMEN BENİ ELEŞTİRİP BANA KIZABİLİYOR...UMARIM GÜZEL KIZIM HAYATTA KORKULARI AZ KENDİNE GÜVENİ OLAN SEVEN VE SEVİLEN BİRİ OLARAK BÜYÜR....

SLM:)   BEN KÜÇÜKKEN ÇOK SESSİZ VARLIĞI BİLE BELLİ OMAYAN,NEREDEYSE HİÇ YARAMAZLIK YAPMAYAN BİR ÇOCUKTUM..HATTA SESSİZLİĞİMDEN VE SÖZ DİNLEMEMDEN DOLAYI GİDİLEN BİR SEGİDE UNUTULDUĞUMU BİLE HATIRLIYORUM..AMA BU SESSİZLİK VE USLU OLUŞUM ÇOCUKLUĞUMU ÇOK PASİF GEÇİRMEME NEDEN OLDU..KÜÇÜKKEN BANA SÖYLENENLERİ TAM HATIRLAMIYORUM AMA KÜÇÜKLÜĞÜME DAİR BİLDİĞİM BİRŞEY VARKİ ODA BÜYÜKLERİMİN SÖZÜNÜ DİNLEMEK ZORUNDA OLDUĞUMDU..BU BENDE KORKU VE ÜRKEKLİK YARATTI..BİRŞEY OLDUĞUNDA EĞER BİRİNE SÖYLESEM DİLİMİ KESECEKLERİNİ SANIP AĞZIMI BİLE AÇMAZDIM...CİDDİ KORKULAR YAŞARDIM KÜÇÜK DÜNYAMDA...BİRİYLE KONUŞMAK BİLE ÜRKÜTÜRDÜ BENİ..KENDİMİ İFADE EDEMEZDİM..BU YÜZDEN OKUMAYA VE ÖĞRENMEYE VERDİM HEP KENDİMİ...BEN BU KORKULARIMI VE ÜRKEKLİĞİMİ BAŞARILI OLARAK YENEBİLDİM...ZOR OLDU AMA BAŞARDIM..HERKESİN MUCİZE DEDİĞİ İŞLERİ BAŞARARAK KENDİMİ ISPATLAMAYA ÇALIŞTIM YILLARCA...NE SAĞLIKLI  OKUL ARKADAŞLARIM  OLDU NEDE ÇOCUKLUK ARKADAŞLARIM...AMA ÇOK ŞÜKÜR ŞİMDİLERDE TÜM BUNLARI YENDİM VE KENDİNE SONSUZ GÜVENEN KORKUSUZ BİR BİREYİM...AMA BUNU KAZANMAM 30 YILIMA MAL OLDU....EVLİYİM VE ÇOCUĞUM OLDUĞU ZAMAN,ÇOCUKLUĞUMU AYNA MİSALİ KARŞIMDA TUTUP,ONA FAYDALI BİR ANNE OLMAK NİYETİNDEYİM....ÇEVREMDEDE AYNI TAPLAYU GÖRMEKTEYİM NE YAZIKKİ..ÇOCUKLARA DAVRANIŞLAR BİR EŞYA MİSALİ...BEBEKKEN BİLE OLGUN İNSANMIŞ GİBİ KONUŞUNCA ÇOCUKLARLA,SİZİ DİNLİYO VE ANLIYOLAR.......YAZINIZA SON NOKTASINA KADAR KATILIYORUM...